Tag Archives: ψυχολογία

Η αλυσίδα του μίσους

Στην κρίση, τα πάντα εντείνονται. Νεύρα τεντωμένα, θυμός έκδηλος, απωθημένα αδιεξόδων και σύννεφα πάνω από τα κεφάλια μας. Είναι καιρός που τα πράγματα θα ασχημύνουν. Η λύση όμως έχει ένα θεμέλιο, μια ρίζα. Καμιά καλύτερη στιγμή για να σπείρει κανείς το σπόρο που μεθαύριο θα γίνει κομμάτι της λύσης.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Αβάδιστα (Ευτυχία σε χάπι)

Γιατί οι επιστήμονες δεν μας τα κάνουν όλα εύκολα; Θέλω να πω, να: σκούπα δυο παλάμες, αρτοπαρασκευαστές, διαδραστικοί πίνακες διδασκαλίας, αξονικοί τομογράφοι, αυτοκίνητο που παρκάρεται κάθετα στο δρόμο… Χάθηκε ένας χριστιανός (ή και «αλλόθρησκος», καταλαβαίνετε…) να φτιάξει το χάπι που θα τα κάνει όλα εύκολα;
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Το αδιόρατο κακό

Ευγνωμονώ συχνά την οικογένειά μου που μεγάλωσα σε ένα κλίμα όπου το «κακό» δεν είχε ποτέ θεολογικές καταβολές, ούτε μυστήριες, σατανικές πηγές. Το κακό, ήξερα στην παιδική μου ηλικία, ήταν το αντίθετο του «καλού» και μόνο ως τέτοιο μπορεί να βρίσκει διεξόδους στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Δεν χρωστάς


χρέος: 1.χρηματικό ποσό που έχουμε υποχρέωση να πληρώσουμε ή να επιστρέψουμε σε κάποιον 2. (μτφ.) ηθική υποχρέωση, καθήκον

Από το λεξικό της κοινής νεοελληνικής

 

Από τη χρηματική οφειλή στο ηθικό καθήκον, το ίδιο το λεξικό φανερώνει πώς η μεταφορική έννοια του «χρέους» ήρθε, φυσικά, δεύτερη. Παράξενο πώς η σύγχρονη Ελλάδα έχει τόσο σοβαρό πρόβλημα και με τις δύο σημασίες…
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Χώρα σε εκκρεμή ψυχοθεραπεία

Τη μισούσα την ιστορία στο σχολείο. Εξαιτίας της άλλαξα δέσμη, δεν ασχολήθηκα ποτέ με τη θεωρητική κατεύθυνση και η ειρωνεία είναι ότι είχα πολλούς καλούς και καλές φιλολόγους. Σε ένα σύστημα που ήδη χώλαινε τότε, προσπαθούσαν να μας εμφυσήσουν την ανάγκη γνώσης της. Μάταια. Την διαβάζαμε σήμερα, την ξερνούσαμε αύριο.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Ενδοσκόπηση, Κοινωνία

Pop κατά του κατεστημένου

Μεγαλώσαμε στην Ελλάδα του λαμόγιου. Είδαμε τις προηγούμενες γενιές να γλείφουν για την «αποκατάσταση», πήραμε την τεμπελιά και την πολιτική ανωριμότητα για δεδομένες και εξυμνήσαμε όσους εξαργύρωσαν τους αγώνες τους. Γράψαμε εκθέσεις, διαβάσαμε ποιήματα και «Ελευθεροτυπία», κάναμε γάμους με γαμοδάνεια και ήρθε μια μέρα που σιχτιρίσαμε πια. Για να ξεθυμάνουμε ανοίξαμε το ραδιόφωνο και έπαιζε «ξένα«. Για κάποιον λόγο, όμως, ο εκφωνητής έλεγε ότι η μπάντα ήταν απ’την Πάτρα…
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία, Πολιτική, Τέχνες

Αναμάρτητος (για το παιδί μου)

Κοινωνικά ζώα οι άνθρωποι, καθόλου δεν άργησαν να φτιάξουν κανόνες και θεσμούς στις κοινωνίες τους. Θεσμός σύμφωνα με το λεξικό του Τριανταφυλλίδη είναι «κάθε ομαδική ή ατομική ενέργεια ή κάθε σχέση ανάμεσα στα μέλη μιας κοινωνίας, που συνήθως ύστερα από μακροχρόνια και ομοιόμορφη επανάληψη παίρνει μια τυπική μορφή«. Έτσι, τα χρόνια πέρασαν, κουβαλήσαμε αυτές τις επαναλαμβανόμενες ομαδικές ενέργειες και τις παραδοσιακές σχέσεις, μέχρι που ξαφνικά φάγαμε στα μούτρα τον αερόσακο. Πού τρακάραμε, αλήθεια;
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία