Tag Archives: εκλογές

Μετεκλογική αριθμολογία +1 ερώτημα

Μια που ξενύχτησα αδικαιολογήτως απόψε, είπα να ασχοληθώ με μερικά στοιχεία και νούμερα που μου έκαναν εντύπωση στις εκλογές του 2012. Vamos!

Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Πολιτική

Η Ελλάδα που δεν αναγνωρίζετε

Κάποιοι που δεν ανήκουν στον κοντινό μου κοινωνικό κύκλο με ρώτησαν τι θα ψηφίσω. Δεν απαντάω, δεν μου αρέσουν τα ετοιματζίδικα. Στην Ουγκάντα, αντί απλώς να φέρνουν έτοιμο φαγητό στους πληθυσμούς, λένε επίσης: «Μάθε τους να ψαρεύουν».

Φυσικά, οι ίδιοι άνθρωποι -που δεν με ξέρουν ή/και δεν με καταλαβαίνουν- μου προτείνουν τα χίλια μύρια που δεν έχουν να κάνουν με τη ζωή μου.

Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Κοινωνία, Πολιτική

Why vote?

«Φαίνεται καλό τυπάκι για να το ψηφίσεις.»

Γιατί να ψηφίσω; Καλά δεν είμαι σπίτι μου τις Κυριακές το πρωί, με τα παιδιά στο σπίτι, χαζοκωμωδιούλα στην τηλεόραση, κανένα φραπεδάκι και τα λοιπά; Έτσι κι αλλιώς, χάλια θα τα κάνουν, θα γκρινιάζουμε όλοι εν χορώ για λίγο (κι εσύ που ψήφισες κι εγώ που έκανα την πάπια) και μετά θα πάμε για μπάνιο στις παραλίες.

Χμ… Μήπως όμως είναι 2012; Δεν θα ήταν καλό να αντιλαμβανόμασταν την κρισιμότητα της κατάστασης και να συμμετείχαμε στη διαδικασία; Ευκαιρία να διαλύσουμε μερικούς αστικούς μύθους και να λύσουμε προεκλογικές απορίες…

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία, Πολιτική

Η τιμή των εκλογών

Πριν δύο μήνες και μετά από δύο χρόνια και ένα μήνα διακυβέρνησης, ο αγαπητότατος πρωθυπουργός της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου παραιτήθηκε από το αξίωμά του (γιατί κανένας δεν τον ήθελε). Για να αναπληρωθεί το κενό συμμετείχε και ο ίδιος σε διακομματική επιτροπή (μαζί με άλλους που σίγουρα οι Έλληνες δεν θα ήθελαν για πρωθυπουργόυς) η οποία έφερε τον Λουκά Παπαδήμο στην πρωθυπουργία. Αυτόν, προφανώς, τον θέλουμε όλοι.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Media

Ημερολόγια Τιτανικού: Βου και α, βα

Έχει δει κανείς το «Χρονικό του πλιάτσικου«; Εδώ έχουμε αντιγράψει ολόκληρο ντοκυμαντέρ καρέ-καρέ και εμείς νομίζουμε ότι πάμε για Όσκαρ σκηνοθεσίας! Επεισόδια στο Σύνταγμα; Ανασχηματισμός; Αλλαγή κυβέρνησης; Εκλογές; Greek Houston, we’ve got a problem… Ζητείται πραγματική είδηση επειγόντως.

Λένε οι Άγγλοι: «You can’t teach an old dog new tricks» και η ελληνική κοινωνία μοιάζει συχνά με το γέρικο σκυλί που δεν μαθαίνει νέα κόλπα. Αγανακτισμένοι, ψύχραιμοι ή βολεμένοι, παρακολουθούμε τα γνωστά έργα σε χιλιοστή επανάληψη. Κι ούτε ένας άνθρωπος της προκοπής στον ορίζοντα.

Πολιτικά τερτίπια παλαιάς κοπής με νέο περιτύλιγμα σερβίρονται και πάλι από τα εμετικά ΜΜΕ. Το κόλπο είναι πραγματικά κλασικό: μίλα συνεχώς για κάτι πραγματικά άσχετο και αδιάφορο, εστίασε σε μια λεπτομέρεια που μοιάζει σημαντική -αλλά δεν επιφέρει καμία αλλαγή- για να φτιάξεις την δήθεν είδηση.

Αυτοί που τα σπάνε και τα ματ επιδίδονται πια σε ένα παλιομοδίτικο και ξεπερασμένο τανγκό που πείθει ελάχιστα και μονάχα όταν οι δεύτεροι αποφασίζουν να λούσουν την πλατεία Συντάγματος με δακρυγόνα (τι περίεργο που αν δεν τα έσπαγε κανείς, δεν θα υπήρχε καμία επίσημη δικαιολογία να ρίξουμε χημικά). Φυσικά, η γενιά των αγανακτισμένων το ξέρει το τροπάριο (κάποιοι από την TV, αλλά το ξέρουν) κι έτσι μετά τα χημικά, ακολούθησε πεντοζάλης.

Εν τω μεταξύ, όλοι αναφώνησαν «ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις!». Οι εξελίξεις ήταν ότι ο Παπανδρέου -βαθιά πληγωμένος που δεν τον γουστάρουμε- δήλωσε ότι θα θυσίαζε το αξίωμά του αν οι λοιποί ήθελαν να κάνουν κυβέρνηση συνεργασίας. Έτσι, θα τις σκαπουλάρουμε για το Μνημόνιο Ι, θα την κάνουμε ατιμώρητοι παρά το ξεπούλημά μας και την παραίτηση από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και θα αφήσουμε την απόδραση με ελικόπτερο στον Αντωνάκη σε ενάμισυ με δύο χρόνια.

Αλλά, ξαφνικά, όχι: η συναίνεση δεν επετεύχθη. Βαθιά συγκίνηση και τεράστια πρωτοτυπία αποτελεί το ότι τα κόμματα των δεινοσαύρων που ρήμαξαν τα πάντα δεν συμφώνησαν (με την πρώτη). Την ίδια ώρα, τριγύρω λαϊκίζαν η Ντόρα που πρόλαβε να κάνει την αυτοκριτική της προ μηνών, ώστε να μπορεί τώρα να τολμά να κάνει «κριτική» στα «δυο μεγάλα κόμματα», η αριστερά που βγαίνει πάντα να μαζέψει ψήφους (ακλόνητος βράχος αυτή…) και οι μαϊντανοί με IQ ραδικιού. Η προοπτική μιας οικουμενικής κυβέρνησης είναι αμιγώς τρομακτική.

Μετά παραιτήθηκαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για να γλιτώσουν το βρωμόξυλο από τους τοπικούς ψηφοφόρους τους και επιδοθήκαμε πάλι στην εκλογολογία. Φυσικά, αργότερα θα τα σπάσουν πάλι οι γνωστοί-άγνωστοι στο Σύνταγμα, ο ΓΑΠ θα παραδεχτεί ότι δεν τον θέλουμε πια και θα δώσει τη σκυτάλη στον πρώην συγκάτοικό του. Εκείνος θα είναι ο Μεσσίας θα διώξει την τρόικα θα φέρει θάλασσα στη Λάρισα θα συνεχίσει το έργο του προηγούμενου, φορώντας τα ρούχα του Μανωλιού αλλιώς, μέχρι να καταλάβουμε ότι μας δουλεύουν όλοι κι ότι πάμε έτσι κι αλλιώς για φούντο, λίγο πριν το Μνημόνιο ΙΙΙ, IV και V. Βέβαια, τότε θα είναι ήδη 2013…

Κανένας ανασχηματισμός δεν θα αλλάξει την κατάσταση. Κάποιοι πιστεύουν το ίδιο για την αγανάκτηση στις πλατείες. Καλούνται, λοιπόν, αυτοί να μας εξηγήσουν από τις στάχτες ποιανού υπάρχοντος κόμματος είναι δυνατόν να αναδυθεί έστω και ένα ικανό και έντιμο (χμ;) πρόσωπο που δεν θα παίζει τον πουλημένο ψευδοπροφήτη, αλλά θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα της χώρας.

Εκλογές; Για να ψηφίσουμε ποιον; Τους χθεσινούς; Και, τελικά, ποιος είναι καλύτερος τρόπος διαφυγής από μια εκλογική αναμέτρηση που θα σε απαλλάξει από το χέρι της δικαιοσύνης και τις πραγματικές ευθύνες σου; Και το ελικόπτερο άσ’το για τον Αντώνη… Athens, we’ve got a problem.

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική