Category Archives: Fiction

Αυτά που χτίσαμε

Κάθησε στο παγκάκι και χάζεψε τη γειτονιά. Είχε χτίσει τουλάχιστον τα μισά από αυτά τα σπίτια και η σκέψη και μόνο τον έκανε να γυρίσει τα χέρια του που κρέμονταν στο πλάι και να κοιτάξει τις παλάμες του: τόσο αυτές όσο και τα χτισμένα στο δρόμο έδειχναν σημάδια φθοράς. Είχε περάσει πια καιρός…

Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Ενδοσκόπηση, Κοινωνία, Πολιτική

Αποκλειστική συνέντευξη

Μόλις τελείωσε από το μέηκ-απ, βγήκε στο πλατώ. Δύσκολα προσπερνούσες την αέρινη ομορφιά των τριάντα δύο της χρόνων, η οποία απέπνεε μια βαθιά σιγουριά, μια αυτοπεποίθηση που κατάφερνε πολλά, μέσα σε ένα πλάνο ή έξω από αυτό. “Τι είναι αυτά;”, ρώτησε τον βοηθό πλησιάζοντας το πάνελ. “Αφήνει παντού χώματα”, της απάντησαν και έστειλαν κάποιον να σκουπίσει πριν βγουν στον αέρα. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction

Joni Mitchell

Ο ουρανός θα βρίσκεται υπό τη βαθιά επήρεια αντισυννεφικής αγωγής και το φεγγάρι θα θυμίζει άσπρη χτένα για περμανάντ από τα 70’s. Εισαγόμενο μπραντ τσιγάρων με εγχώριο καπνό θα περιφέρεται σε πακέτο τριγύρω σου, ενώ ο καρκίνος του πνεύμονα θα είναι καταχώριση σε καλωδιωμένη εγκυκλοπαίδεια ιατρικής.

Η ανθρώπινη γύμνια σου θα είναι ένα απρόσμενο καμουφλάρισμα στο μέχρι πρότινος καλοχτισμένο σου δημόσιο προφίλ και το κοντινότερο δείγμα ένδυσης ευρωπαϊκής ή ασιατικής προέλευσης θα βρίσκεται σε απόσταση που θα ονομάζεται «περπατήσιμη» – ευφημιστικά γιατί κανείς δεν θα είναι εκεί διατεθειμένος να την διανύσει όρθιος. Τότε ίσως να είναι η στιγμή να ανακαλέσεις το παρελθόν.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Ενδοσκόπηση

First we take Manhattan

Με απείλησαν με ισόβια βαρεμάρα, επειδή προσπάθησα να πω κάτι καινούργιο και καινοτόμο. Μου είπαν ότι έβαλα σε κίνδυνο την ηρεμία των ανθρώπων, αυτήν που στήνεται αιμόφυρτη κάθε βράδυ μπροστά στα ξεπουλημένα κανάλια, για να οδηγηθεί τελικά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Προσπάθησαν να με πείσουν ότι η παρέλαση της απόλυτης ελευθερίας διασχίζει με ρυθμό εξυψωτικού εμβατηρίου την κεντρική πλατεία της υπέρτατης βλακείας. Για κάποιον λόγο, δεν τα πίστεψα ποτέ.  

Αύριο που ξημερώνει, μου φαίνεται πια απλό: πρώτα παίρνουμε την Αθήνα, μετά παίρνουμε τη Μαδρίτη.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Κοινωνία, Πολιτική, Τέχνες

National anthem

Από το παράθυρό του στο διαμέρισμα 4ου ορόφου στο Κολωνάκι άκουγε τις πρόβες της φιλαρμονικής, η οποία όπου να’ναι θα έπαιζε το καθιερωμένο εμβατήριο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε να ακούσει εκείνη τη στιγμή. Κράτησε τη χειρόγραφη παρτιτούρα στα χέρια του και προσπάθησε να σταθεί όρθιος, σηκώνοντας αυτό το βάρος της ευθύνης που μερικές φορές μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ότι ο σκελετός σου θα σπάσει. Η παρτιτούρα έγραφε: «Ύμνος».
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Πολιτική

Το χωράφι

Περνούσαμε μικροί με τον αδερφό μου και με τον μπαμπά στο τιμόνι του μπλε Nissan από τους χωματόδρομους που κύκλωναν τα χωράφια του παππού και των συγχωριανών του, κάτω στον κάμπο της Ορεστιάδας. Πέρα από την αίσθηση ότι ο παππούς έκανε πάντα κάτι πολύ σοβαρό εκεί, θυμάμαι ότι η εντύπωση που μου προκαλούσαν οι εκτάσεις ήταν αυτή κάποιου μέρους με ανεπιθύμητη υγρασία, πολλά κουνούπια το απόγευμα και φυτά σπαρμένα στη σειρά.

Είχα ξεχάσει ολότελα εκείνη την αίσθηση μέχρι που προχθές είδα ξανά ένα παρόμοιο μέρος μέσα σε ένα στιγμιαίο κομμάτι του ύπνου μου, κάτι σαν όνειρο-φραπέ.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Ενδοσκόπηση

Λόγια ανθρώπων, ήχοι μηχανών

Κουνώντας τον δείκτη του δεξιού του χεριού στον αέρα πέρασε τα κομμάτια της συλλογής, ταξινομημένα κατά έτος. Είχε όρεξη για μερικά oldies. Έφτασε γρήγορα στο 2010 και έψαξε στην κατηγορία «Electronica», αν και ήταν ο τίτλος ενός άλμπουμ που τον παρέπεμψε στη μουσική από ταινίες. Βρήκε τους τίτλους τέλους και κούνησε το δάχτυλό του προς τα μέσα, πατώντας ένα νοητό κουμπί. Μόνο όταν τα συνθεσάιζερ ήχησαν στο σαλόνι ενός διαμερίσματος στο Μόντρεαλ θυμήθηκε τα γεγονότα της περιόδου.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction