77 μήνες χωρίς τηλεκοντρόλ

Κάτι φωτογραφίες που έβλεπα χθες μου το υπενθύμισαν: ζω έξι χρόνια στις παρυφές της λεγόμενης «πραγματικότητας». Το Μάτριξ, ίδιο και απαράλλαχτο με τον πραγματικό κόσμο, βγαίνει καθημερινά από τις οθόνες και τον καλύπτει με ένα λεπτό, αδιόρατο φιλμ που λίγοι αντιλαμβάνονται και μπορούν να το σκίσουν και να δουν από κάτω.

Στην ουσία, σχεδόν τίποτα πολύ χρήσιμο δεν σου διαφεύγει όταν δεν βλέπεις τηλεόραση. Απλώς αλλάζει η σύσταση αυτού που θεωρείς αποδεκτό, όπως στην διατροφή: μπορεί να τρέφεσαι καθημερινά με σαβούρα και να επιζείς, αλλά για ρώτα και τους αθλητές τι τρώνε και τι αποφεύγουν…

Χρόνια τώρα ακούω ονόματα που ξέρω ότι θα ξεχαστούν σε μερικές μέρες και τα ξανασυναντάω σε αφίσες στους δρόμους. Η «διάσημη» ζωή τους κρατάει όσο και η τηλεθεαματικότητα. Άνθρωποι που, λογικά, όταν σβήνουν τα φώτα του γκλάμουρ, θα πρέπει να έχουν κάτι πολύ γερό για να κρατηθούν για να μην πάνε στον πάτο. Από την άλλη, με την ευκολία που βλέπεις να ανεβαίνουν, φαντάζεσαι ότι αντίστοιχα δεν θα τους νοιάζει και να προσγειωθούν ανώμαλα.

Όταν μπαίνουν στην εξίσωση και τα μεγάλα συμφέροντα, η μάχη γίνεται αδυσώπητη. Τηλεπαπαγαλάκια ντοπαρισμένα με υλισμό και βλέψεις για μια σειρά με το όνομά τους στα βιβλία της ιστορίας (ως σημαντικοί άνθρωποι ή ως προδότες, αδιάφορο τους είναι) ρητορεύουν ανηλεώς προσπαθώντας κάθε τόσο να πουν ότι ο γάιδαρος πετάει (και περίεργο που δεν το είχατε προσέξει), ότι ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο δεν υπάρχει γκρι, ότι ο άνθρωπος είναι κατά βάση καλός και αγαθός και φυσικά δικαιούται ανθρώπινα να βγάζει 3 εκατομμύρια την ημέρα (και περίεργο που το θεωρείς υπερβολή), κι ότι δεν δικαιούσαι να μιλάς αν δεν έχεις να προτείνεις βιώσιμη οικονομική λύση (του προβλήματος που άλλοι επινόησαν)  (και περίεργο να σκέφτεσαι ότι προέχει η διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, πού ζεις εσύ;).

Πάω επισκέψεις σε συγγενείς, γνωστούς και φίλους και κοιτάζω τα κουμπιά P- και P+ στο τηλεκοντρόλ, συγκρίνοντας το πόσο έχουν φθαρεί με την ηλικία της τηλεόρασης. Ευτυχώς, πολύς κόσμος έχει πάθει υπερβολική δόση από τηλεοπτική προπαγάνδα, αισθητική αηδία και μαζική παραπλάνηση κι έχει αποφασίσει ότι υπάρχουν καλύτερα πράγματα να κάνει κανείς. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που μπορούν πολύ εύκολα να σηκώσουν το χέρι τους, να σκίσουν το λεπτό, αδιόρατο φιλμ που απλώνει καθημερινά το Μάτριξ πάνω τους -και να αναπνεύσουν χωρίς τηλεχειρισμό.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία, Media

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s