Monthly Archives: Ιουνίου 2012

77 μήνες χωρίς τηλεκοντρόλ

Κάτι φωτογραφίες που έβλεπα χθες μου το υπενθύμισαν: ζω έξι χρόνια στις παρυφές της λεγόμενης «πραγματικότητας». Το Μάτριξ, ίδιο και απαράλλαχτο με τον πραγματικό κόσμο, βγαίνει καθημερινά από τις οθόνες και τον καλύπτει με ένα λεπτό, αδιόρατο φιλμ που λίγοι αντιλαμβάνονται και μπορούν να το σκίσουν και να δουν από κάτω.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία, Media

Θάλαμος 305

Πέρασα τις προάλλες πέντε μέρες μπαινοβγαίνοντας ένα νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν ο παππούς μου, ο οποίος πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Πριν ζήσω την εμπειρία, πίστευα ότι τα νοσοκομεία ήταν κυρίως χώροι θλίψης, μετάνοιας και περισυλλογής. Έκανα λάθος: η Ελλάδα που ενίοτε θέλουμε να αποφύγουμε συνοδεύει, δυστυχώς, πολύ συχνά τους ασθενείς.

Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Κοινωνία, Πολιτική

Αυτά που χτίσαμε

Κάθησε στο παγκάκι και χάζεψε τη γειτονιά. Είχε χτίσει τουλάχιστον τα μισά από αυτά τα σπίτια και η σκέψη και μόνο τον έκανε να γυρίσει τα χέρια του που κρέμονταν στο πλάι και να κοιτάξει τις παλάμες του: τόσο αυτές όσο και τα χτισμένα στο δρόμο έδειχναν σημάδια φθοράς. Είχε περάσει πια καιρός…

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Ενδοσκόπηση, Κοινωνία, Πολιτική

Κακομοιρολαγνεία

Είναι θεαματικό αλλά καθόλου διασκεδαστικό να ζεις σε μια χώρα που πιστεύει ότι είναι «καημένη». Εντάξει, θεωρώ ανισόρροπο να πιστεύεις ότι είμαστε σούπερ επειδή είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και αυτό για τη «φουκαριάρα τη μάνα μας» έχει τραβήξει καμιά διακοσαριά χρόνια. Μήπως να αλλάξουμε τροπάριο;

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία, Πολιτική

Οι τρύπες και ο δρόμος του αγνώστου

Κάπου κοντά στο σπίτι μου χτίζουν μια νέα πολυκατοικία. Σύριζα στο οικόπεδο θα περίμενες να περνάει ένας δρόμος που θα έβγαζε στην απέναντι πλευρά, όπου -κατά το ελληνικό συνήθειο- ο δρόμος παλιά κατέληγε σε αδιέξοδο γιατί δεν υπήρχε λόγος να χαραχτεί το πέρασμα. Τώρα, με την παλιά περίφραξη να πέφτει για να μπουν τα μηχανήματα ανοικοδόμησης, μια καινούρια στροφή δημιουργήθηκε προς τα δεξιά, δίνοντας μια νέα εναλλακτική για να στρίψεις και να αποφύγεις την παλιά ευθεία, στην οποία, σημειωτέον, είχαν σκαφτεί τρύπες στην καλοστρωμένη άσφαλτο, που σε έκαναν να μετανιώνεις την ώρα που περνούσες. True story, σας το δείχνω όποτε θέλετε.

Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Πολιτική