Αποκλειστική συνέντευξη

Μόλις τελείωσε από το μέηκ-απ, βγήκε στο πλατώ. Δύσκολα προσπερνούσες την αέρινη ομορφιά των τριάντα δύο της χρόνων, η οποία απέπνεε μια βαθιά σιγουριά, μια αυτοπεποίθηση που κατάφερνε πολλά, μέσα σε ένα πλάνο ή έξω από αυτό. “Τι είναι αυτά;”, ρώτησε τον βοηθό πλησιάζοντας το πάνελ. “Αφήνει παντού χώματα”, της απάντησαν και έστειλαν κάποιον να σκουπίσει πριν βγουν στον αέρα.

Είστε πολύ όμορφη, αν μου επιτρέπετε”, είπε η καλεσμένη. Η δημοσιογράφος την ευχαρίστησε, παρόλο που δυσκολευόταν να ανταποδώσει την φιλοφρόνηση αντικρύζοντας τη μορφή απέναντί της, μια μορφή εντελώς διαφορετική από της ίδιας, επηρεασμένη από το χρόνο και άκρως αντιτηλεοπτική. Ήταν αυτό το χάσμα που άφηνε μια ένταση να πλανάται στον αέρα.

Η συνέντευξη άρχισε και τίποτα δεν πήγαινε σωστά. Η παρουσιάστρια έκανε ερωτήσεις που δεν αντιστοιχούσαν στην παρουσία απέναντί της. Η Γη, κάθε άλλο παρά ανθρωπόμορφη, δεν ήταν διατεθειμένη να παίξει κάποιο παιχνίδι υψηλών θεαματικοτήτων, περιμένοντας τα σοβαρά ερωτήματα. Γρήγορα αποδείχθηκε ότι όποιος περίμενε ο πλανήτης να ακολουθήσει τον ειρμό της καθημερινής ‘κουβεντούλας’, πλανιόταν πλάνη οικτρά.

Η επαγγελματίας συντονίστρια είχε αρχίσει να φορτώνει, όταν ήρθε το αντιτηλεοπτικό κερασάκι στην τούρτα. Σε μια απότομη κίνηση του χεριού προς τα κάτω, χτύπησε το πιατάκι του καφέ μπροστά της, χύνοντάς τον πάνω στο τραπέζι. Λίγες σταγόνες έπεσαν πάνω της και μερικά χασκόγελα στο στούντιο. Ενώ οι βοηθοί του πλατώ σκούπιζαν τη φούστα της, η Γη, σοβαρή και με ειλικρινή κατανόηση, ψιθύρισε: “Ανθρώπινα είναι αυτά…”.
Η δημοσιογράφος κυριεύτηκε τότε από μια ακατάσχετη επιθυμία να αποκαθηλώσει την αυθεντία της συνομιλήτριάς της, να βρει την τρύπα που θα τσαλάκωνε την πνευματική της εικόνα της και, με ένα χαμόγελο που έκανε το μέτωπό της να φαρδύνει, ρώτησε: “Και δεν σας απασχολεί που οι ίδιοι άνθρωποι που με τόσο σθένος υπερασπίζεστε προσπαθούν να σας εξαφανίσουν;”
Ο πλανήτης κοίταξε τη δημοσιογράφο στα μάτια. Φάνηκε να μην σκέφτεται καν. “Θέλω να πω, είναι σίγουρα ευγενικό από μέρους σας, αλλά δεν σας προκαλεί μια κάποια ανασφάλεια;”, είπε η δημοσιογράφος για να σπάσει την άκομψη παύση και να δικαιολογήσει την προσωρινή σπατάλη πολύτιμου τηλεοπτικού χρόνου, χωρίς να συσπάσει καθόλου τους μύες του μετώπου.
Η Γη έμεινε να κοιτάει ευθεία, σαν ένας μικρός σωρός χώματος μετά από εκσκαφή για άνοιγμα θεμελίων, ανέκφραστη και ακλόνητη μέσα στο πλάνο, λες και ο χρόνος περνούσε μόνο στην τηλεόραση.
Και ευθύς αμέσως διέκοψαν για διαφημιστικά μηνύματα.
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Fiction

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s