Η Μήδεια και η κλώσσα

Από το 2009 μέχρι σήμερα, το 2012, δεν βαρεθήκαμε καθόλου. Η σταθερή μας οικονομία αποδείχθηκε μούφα, η παγκόσμια κρίση χτύπησε πρώτα εμάς, τον πιο αδύναμο κρίκο, εκλέξαμε μια καταστροφική κυβέρνηση που μας έφερε το ΔΝΤ, κατόπιν μας φόρεσαν μια καινούρια χωρίς εκλογές για να επιβάλει όλα τα εισπρακτικά μέτρα του, κλπ, κλπ. Θα υπέθετε κανείς ότι η άποψη των Ελλήνων για το λεγόμενο «κράτος» θα άλλαζε ραγδαία. Ή μήπως όχι;

Προφανώς κάπου μετά τη δικτατορία οι Έλληνες χρειάζονταν μια κάποιου είδους ζεστασιά, λίγη αγάπη, στοργή και προδέρμ. Ο καλός πατερούλης εμφανίστηκε στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας μοίρασε λεφτά στο λαό, υπαλληλοποίησε κατά χιλιάδες τους ψηφοφόρους του και άφησε τη διαφθορά να φτάσει μέχρι και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

Έτσι, το κράτος δεν θα ήταν πια αυτός ο άχαρος, απρόσωπος μηχανισμός που αποτελούταν από κατόχους πανεπιστημιακών τίτλων της ελίτ, αλλά μια ωραία μάζωξη με πολύ γλέντι και με τη συνδρομή του απλού πολίτη. Όλοι ένιωθαν τη θέρμη του: το κράτος άρχιζε να είναι η προστασία που αποζητούσαμε, ήταν η κλώσσα που κάτω από τα πούπουλά της θα τους φύλαγε όλους.

Μερικούς πρωθυπουργούς, μια απάτη χρηματιστηρίου, δυο τόνους σκάνδαλα και μια παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας αργότερα, κάτι δεν δούλευε. Αυτό με τον εξωτερικό δανεισμό δεν ήταν ιδανική λύση, οι Ολυμπιακοί του 2004 δεν ήταν σπουδαία αφορμή ανάπτυξης και η διαφθορά, η γραφειοκρατία και η αναξιοκρατία είχαν γίνει κανόνας. Αν ήθελες να τηρηθούν οι διαδικασίες, να ασχοληθείς με το επιχειρείν ή να διεκδικήσεις μια θέση με κριτήρια τα προσόντα σου, ήσουν άλιεν και έπρεπε να αλλάξεις χώρα.

Διευρύνθηκε η χρήση της φράσης «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της«, η οποία περιέγραφε την ανάγκη των Ελλήνων να καταξιωθούν και να σταδιοδρομήσουν στη χώρα τους, αλλά συναντούσαν συνεχώς εμπόδια σε θέματα που στο εξωτερικό ήταν λυμένα. Φυσικά, αυτή η ιστορία αρχίζει τουλάχιστον από το 1924 (όταν ο παγκοσμίου βεληνεκούς και συνεργάτης του Αινστάιν Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή απογοητεύτηκε από τα ελληνικά πανεπιστήμια και έφυγε) και φτάνει σήμερα σε διακεκριμένους επιστήμονες όπως ο Δημήτρης Νανόπουλος (ο οποίος σε συνέντευξη στο ΒΗΜΑgazino δηλώνει ότι φαντασία και διαίσθηση έχουμε, αλλά πρέπει να γκρεμίσουμε το οικοδόμημα της Ελλάδας και να πάμε παρακάτω).

Σήμερα βιώνουμε μια νέας μορφής μετανάστευση, διαφορετική από αυτή του 1960 στο ότι οι νέοι που φεύγουν για την Αυστραλία, τη Μ.Βρετανία, τη Γαλλία, κλπ. είναι πτυχιούχοι και όχι εργάτες. Οι νέοι, με περισσότερα προσόντα και καλύτερη εικόνα για τον κόσμο εκτός συνόρων από τις γενιές των γονιών τους, αρνούνται να διακινδυνεύσουν ή να καταδικάσουν το ακαδημαϊκό, ερευνητικό ή επαγγελματικό τους μέλλον και φτάνουν στο σημείο να απαρνηθούν την πατρίδα τους και το «φιλικό» της κράτος για να εργαστούν αποδοτικά και να επιβιώσουν αξιοπρεπώς.

Οι εναπομείναντες στην Ελλάδα βιώνουν όλα τα στάδια της απώλειας της πίστης τους σε αυτήν. Πολλοί βρίσκονται σε άρνηση και περιμένουν ένα θαύμα της τελευταίας στιγμής από κάποιον από μηχανής θεό (χλωμό). Άλλοι προσπέρασαν το θυμό και βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις της τελευταίας ευκαιρίας για το παραδοσιακό βόλεμα. Οι περισσότεροι, αν το παρατηρώ καλά, βρίσκονται στην κατάθλιψη.

Στις μέρες των δόσεων των πακέτων διάσωσης έχει φανεί πολύ ξεκάθαρα ποιοι ήταν «το κράτος» και προφανώς δεν ήταν ούτε οι παπάδες, ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι, ούτε αυτοί που έπαιρναν τις επιδοτήσεις για να κάθονται, ούτε αυτοί που έκαναν ημιυπαίθριους δωρεάν. Το κράτος είναι αυτό που μοιράζει τις εντολές, βγάζει τους νόμους, δικάζει και απονέμει την δικαιοσύνη (του).

Προφανώς, εν έτει 2012, μένει στον καθένα να κρίνει σε τι βαθμό το σημερινό ελληνικό κράτος προσπαθεί να μας ζεστάνει κάτω από τις φτερούγες του ή βγάζει την ουρά του απ’έξω, μας επιρρίπτει ευθύνες που δεν έχουμε και απειλεί να μας εξολοθρεύσει ως άλλη Μήδεια. Δυστυχώς, καμία άρνηση της πραγματικότητας δεν μας απαλάσσει από την ανάγκη διαμόρφωσης μιας τέτοιας γνώμης και της ανάλογης αντίδρασης.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s