Ημερολόγια Τιτανικού: Changed the Manolios

 

Ακόμη δεν έχουν σταματήσει τα αυτομαστιγώματα για την άσωτη ζωή μας επί τριακονταετίας (τώρα τα καταλάβαμε…) και έχουμε την αφέλεια να πιστεύουμε ότι τα πράγματα θα αρχίσουν μια μέρα να βαίνουν καλώς, όπως γίνεται σε ηλίθιες ταινίες του Hollywood (αναίμακτη ανατροπή, μετάνοια και happy end σε 10 λεπτά). Από τι πάστα άραγε θα είναι φτιαγμένοι αυτοί που αποφασίζουν να ιδρύσουν νέα κόμματα; Και -ακόμη χειρότερα- ποιους μετανοημένους θα έχουν για ψηφοφόρους;

Έχουμε αυτές τις μέρες την είδηση του νέου κόμματος του Πάνου Καμμένου και άξαφνα πλην ορθά αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε μήπως αυτό είναι ένα δείγμα από φως στο βάθος του τούνελ. Ο Πάνος Καμμένος, ως γνωστό, έχει κινήσει εδώ και καιρό στη Βουλή το θέμα των CDS του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, για το οποίο πρόσφατα μίλησε αναλυτικά στο Κουτί της Πανδώρας του Κ. Βαξεβάνη.

Φυσικά ένας αποχωρήσας από μεγάλο κόμμα θέλει προφανώς να αλλάξει γραμμή πλεύσης, καθότι μετανόησε. Το πρόβλημα είναι ότι, στη σύγχρονη ελληνική πολιτική ζωή, τα πράγματα που γίνονται λάθος είναι τόσα πολλά που ένα απλό «Απεταξάμην!» δεν σε θέτει απαραίτητα σε τεράστια απόσταση από την αρχική σου θέση.

Σε αναρτήσεις στο Twitter ο Καμμένος δηλώνει ότι στο κόμμα του δεν θα βρίσκεται κανένας που ψήφισε το μνημόνιο, ενώ σε δημοφιλή ομοφοβική ανάρτησή του (την οποία έσπευσε να σβήσει όταν κατάλαβε ότι ακόμη και η κοινωνία στην οποία απευθύνεται για ψηφοφόρους είναι πιο μπροστά από αυτόν) ειρωνεύεται τη Γερμανία που στέλνει έναν παντρεμένο gay να επιτηρεί την Ελλάδα και τον… «παραδίδει» στον Γιώργο Τράγκα.

Φυσικά, με το να έχει συμμετάσχει σε ένα κόμμα που ρήμαξε την Ελλάδα καθίσταται αυτομάτως λογικά ασυνεπής: όσο αντιμνημονιακός και να είσαι σήμερα, αναρωτιέμαι πώς ζητάς από μία -ενδεχομένως λογικά ασυνεπή, επίσης- Γερμανία να συνεννοηθεί με ένα κράτος σαν την Ελλάδα, έναν τόπο αυθεντικά σχιζοφρενή, όπου στον κρατικό τομέα δεν γνωρίζει η δεξιά (χείρα) τι ποιεί η αριστερά (χείρα), στον ιδιωτικό τομέα οι κουμπαριές καθορίζουν τον δρόμο για το ξεκοκκάλισμα του δημόσιου χρήματος και όπου το σώμα των ψηφοφόρων απαρτίζεται από τις παλαιές γενιές -που έμαθαν να ζουν με την ανησυχία της αποκατάστασης των παιδιών τους πάση θυσία- και τις νεότερες γενιές -που έμαθαν να ντρέπονται για τη χώρα τους όταν συνειδητοποίησαν την απουσία  κράτους.

Με ελάχιστες αυθόρμητες κινήσεις, καθότι είναι και αυτός ένας μοντέρνος Έλλην «αντάρτης», ο Καμμένος τοποθετείται άθελά του δεξιότερα του Καρατζαφέρη (ίδιος φασισμός, αλλά εναντίον του μνημονίου), ο οποίος ως γνωστόν ηγείται ενός μη κόμματος που μόνο με δικτατορικά επιβαλλόμενη κυβέρνηση κατάφερε να ανέβει στην εξουσία.

Ίσως ο Πάνος Καμμένος γερογλείφεται να γίνει Καρατζαφέρης στη θέση του Καρατζαφέρη ή απλώς να θέλει να μιλήσει με την αντιμνημονιακή, αντιευρωπαϊστική αριστερά για να συνεννοηθεί με τις γενιές που θέλει να τον ψηφίσουν. Τελικά κάποιοι είναι καμμένοι από χέρι…

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s