Jesus is an old lady

Μέρες που χρειάζεσαι οπωσδήποτε το παλτό σου, το κασκόλ και τα αυτάκια Νέας Υόρκης, βρίσκεσαι να περπατάς στον δρόμο και να ανησυχείς: παρά τη σταθερή, πιστή, δοκιμασμένη σχέση, πίστωση από τις τράπεζες και ένα κεφάλαιο να περιμένει να το αξιοποιήσεις, επισκέψεις φίλων από την Ελλάδα και εστιατόρια σούσι, φοβάσαι μήπως τίποτε κατ’ουσίαν δεν πηγαίνει σωστά. Τη στιγμή που παρουσιάζεται, η αφορμή για αγαθοεργία μοιάζει με καλή ιδέα.

Γιορτές όσων διδάχτηκαν τον ερχομό του Μεσσία, εκπτώσεις όσων διδάχτηκαν τη σωτηρία της πίστωσης, χαρές από κάποιους που ποτέ δεν κατάλαβαν γιατί κράτησαν τόσα χρόνια τους δεσμούς, κι εσύ κουρασμένος και μουδιασμένος στο πεζοδρόμιο.

Έρχεται τότε η ώρα που μια ηλικωμένη σου ζητά να τη βοηθήσεις να διασχίσει το δρόμο και, λίγο αφού πατήσετε τη φρεσκοβαμμένη διπλή γραμμή στη μέση του δρόμου, σε ρωτά γιατί είσαι προβληματισμένος, με μια ευθύτητα που δεν μπορεί να παρερμηνευτεί για αδιακρισία και ένα ενδιαφέρον που, αν και ήρθε απ’το πουθενά, δεν μοιάζει καθόλου για προσποιητό.

Εσύ της λες ότι η δουλειά δεν περπατάει, έχεις μπουχτίσει με τα ίδια και τα ίδια, αλλά δεν είναι καιρός για παραιτήσεις. Της δηλώνεις ότι οι επιλογές σου στοχεύουν στην πρόοδο και ότι είσαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι η σκληρή προσπάθεια σε φέρνει σε μέρη όπου άλλοι δεν έχουν βρεθεί.

Εκείνη σου απαντά ότι ποτέ δεν είναι καιρός να παραιτείσαι, αλλά ποτέ δεν σε αποζημιώνουν για το χρόνο που εσύ βάπτισες χαμένο. «Έτσι έκανε κι ένας ανιψιός της«, λέει και πιάνει το χέρι σου με έναν τρόπο που δεν θα μπορούσε να σημαίνει τίποτα άλλο παρά το άνοιγμα μιας διόδου επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπινα όντα. Σου το σφίγγει και εσύ νιώθεις το κάψιμο, τόσο έντονα που για λίγο κρατάς αποσβωλωμένος το δεξί σου χέρι με το αριστερό και πριν προλάβεις να χαιρετήσεις, η κυρία βρίσκεται ήδη 14 μέτρα μακριά.

Εκατομμύρια άνθρωποι που διδάχτηκαν τον ερχομό ή τη σταύρωση του Μεσσία (τους), κάλαντα ή ανοιξιάτικες εκπτώσεις στα εμπορικά καταστήματα,κασκόλ στο λαιμό και βαμβακερά ακουστικά Νέας Υόρκης στα αυτιά, πλαστικές κάρτες με πιστώσεις από την τράπεζα, όλα εστιασμένα στην ανθρώπινη ανάγκη σου για επικοινωνία, σωτηρία και καταξίωση. Δεκάδες θεοί, με αντίστοιχα εορταστικά τελετουργικά και σύμβολα πίστης.

Ωστόσο, κανένα κίβδηλο προσκύνημα σε αυτούς δεν σου δίνει λύσεις αν δεν πιστέψεις πραγματικά σε κάτι δικό σου βαθιά μέσα σου. Είναι τότε που παραδέχεσαι ότι μάλλον ο Χριστός είναι μια γριά κυρία που βοήθησες να περάσει απέναντι, στη γωνία 8ης και Mercer, και η οποία σου είπε ταπεινά και εμπιστευτικά ότι είναι καιρός να συγχωρήσεις, να αλλάξεις και να πας παρακάτω στη ζωή σου.

Στον Κώστα Μπ. και τους άλλους φίλους ανά την υφήλιο
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ενδοσκόπηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s