Η άσκοπη αναμονή του χειμερινού ηλιοστασίου

Εκεί που κάποτε καλούσαν για άμεση προσαρμογή, οι πάροδοι των εποχών έχουν πια φτάσει να θεωρούνται μόνο ενδιαφέρουσες αλλαγές σκηνικού. Προφανώς κάποτε ένας βαρύς χειμώνας σήμαινε πραγματική οχύρωση – σήμερα σημαίνει γυρίζω το κουμπί του καλοριφέρ.

Ωστόσο, για κάποιους αθεράπευτους λάτρεις του θέρους, ο χειμώνας φέρνει την παρακμή των πάντων και η έγκαιρη αποχώρησή του είναι η επιστροφή στη ζωή.

Βλέποντας το χειμώνα σαν προσωρινό θάνατο της φύσης, σαν περίοδο όπου θα καις τα αποθέματα της ενέργειάς σου (βλέπε: και των χρημάτων σου) ή θα παρατηρείς τις μέρες να μικραίνουν, σίγουρα δεν βοηθάει την καθημερινή δραστηριότητα. Δεν συμβαίνει, όμως, πολύ διαφορετικά: οι κρύες νύχτες μεγαλώνουν απειλητικά και μόνο οι γιορτές έρχονται να εξαλείψουν αυτή την απειλή.

Φέτος είδα πολύ κόσμο να βιάζεται να φέρει τα Χριστούγεννα, με πρόωρους στολισμούς που ταιριάζουν με την πτώση της θερμοκρασίας. Προφανώς, είτε το συνειδητοποιούν, είτε όχι, οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα έχουν δυστυχώς αρχίσει να εξαντλούν τα αποθέματα της ευγενικής υπομονής και της καθωσπρέπει καλοσύνης που κατείχαν και ψάχνουν ένα στήριγμα.

Συγχωρέστε με που θα το πω ξανά, ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει και αυτές οι γιορτές μακριά από τα θρησκευτικά τελετουργικά δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον παρά μόνο σαν διακοπές και αφορμή για μάσες. Και, αν με ρωτήσετε, ούτε γουστάρω να προσποιηθώ ότι ξαφνικά ξέχασα -τάχα μου- τα χάλια μας και μπήκα σε καταναλωτική φρενίτιδα και εντατική δίαιτα πάχυνσης.

Αυτές τις γιορτές θα προτιμούσα να βρεθώ με τους αγαπημένους μου, να τους αγκαλιάσω μια φορά για να τους θυμίσω ότι είμαι και θα είμαι πλάι τους, και μετά να συζητήσω σαν άνθρωπος για τα σοβαρά θέματα που απασχολούν αυτή τη χώρα, με την τηλεόραση κλειστή, τους Τρεις Τενόρους να φορτσάρουν στα ηχεία και με την δέουσα διάθεση ουσιαστικής επικοινωνίας και πρότασης καθημερινών λύσεων (ακόμη και το «όχι πανικός» κάνει).

Τέσσερα 24ωρα πριν τα Χριστούγεννα οι μέρες ξαναρχίζουν να μεγαλώνουν. Κάθε χρόνο περιμένω αυτή την ημερομηνία σαν δρομέας που μόλις πέρασε το πίσω του πόδι πάνω από το εμπόδιο και τρέχει για τον τερματισμό. Περιμένω πως και πως να επιστρέψω στη θερμή ζωή.

Αυτή τη χρονιά είναι βέβαιο ότι αυτή ακριβώς η ημερομηνία θα χτυπήσει το καμπανάκι και για άλλα εμπόδια. Όσο οι μέρες μεγαλώνουν αισθητά και οι παρενέργειες των χριστουγεννιάτικων υπερβολών περνάνε, θα αρχίσουμε να θυμόμαστε (αν το είχαμε συνειδητοποιήσει καλά-καλά) ότι διοικούμαστε από μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση, που δεν μπορεί να φέρνει γελοίες δικαιολογίες για να αναβάλει την ημερομηνία των εκλογών.

Όσο εμείς θα ασχολούμαστε με τα χοιρινά, τα αστεράκια και τα αγγελάκια, κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους πιστεύοντας ότι εύκολα θα φτάσουν από το ένα ηλιοστάσιο στο άλλο προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Το ξέρω, είμαι απίστευτα «πεζός» και «απαισιόδοξος» (αυτά είναι παρεξηγημένα συνώνυμα του ρεαλιστή). Απλώς μην απορήσουμε που φέτος δεν παίζει κανένα ρόλο σε ποιον θα τύχει το φλουρί. Σίγουρα, βλέπετε, όσο καθόμαστε μόνο και μετράμε τις μέρες, το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας θα το έχουν άλλοι.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ενδοσκόπηση, Κοινωνία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s