Monthly Archives: Ιουνίου 2011

Δακρυγόνα σενάρια

Ω, αυτό το προσεχές μέλλον! Τι ωραίο και λαμπρό που φαντάζει! Τόσο με συγκινεί η προοπτική, που μου έρχονται δάκρυα στα μάτια!… Πώς; Είναι απλώς οι βόμβες της Ελληνικής Αστυνομίας; Έλα, μωρέ, μια βόλτα στο Μάτριξ έκανα κι εγώ κι αμέσως να μου τη σπάσουν…
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική

Noise

Η είδηση είναι έτοιμη να παιχτεί σε 59 δευτερόλεπτα. Την είχαμε παίξει και πέρυσι τέτοιον καιρό. Απλώς η φωνή άλλαξε. Οι εικόνες, λήψεις απ’τους δρόμους, μια βόλτα που κάναμε με τον κάμεραμαν, και κάποια πλάνα αρχείου. Σε λίγο θα ξέρεις κι εσύ τι συμβαίνει γύρω σου.
Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Fiction, Media

Έξω από το τσόφλι

Ιστορίες από τα παλιά περιγράφουν την ανάγκη που υπήρχε κάποτε να ωριμάζεις στα 20 σου. Σε χώρες όπως η δική μας αυτό το όριο ηλικίας μετατοπιζόταν συνέχεια, χρόνο το χρόνο. Κάποτε ήρθε η κρίση και κάποιες συνήθειες ενός «ώριμου» ανθρώπου αναβλήθηκαν επ’αόριστο.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Έπεσε το παιδί!

Στην πλατεία Συντάγματος, αργά το απόγευμα μια μέρα, ένα παιδί 7-8 χρονών, γιος Αλβανών, εκεί που έκανε ποδήλατο, έπεσε και χτύπησε ελαφρά το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο. Ξαφνικά…
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Αβάδιστα (Ευτυχία σε χάπι)

Γιατί οι επιστήμονες δεν μας τα κάνουν όλα εύκολα; Θέλω να πω, να: σκούπα δυο παλάμες, αρτοπαρασκευαστές, διαδραστικοί πίνακες διδασκαλίας, αξονικοί τομογράφοι, αυτοκίνητο που παρκάρεται κάθετα στο δρόμο… Χάθηκε ένας χριστιανός (ή και «αλλόθρησκος», καταλαβαίνετε…) να φτιάξει το χάπι που θα τα κάνει όλα εύκολα;
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Εγώ απλώς κοιτούσα την Παπασταύρου

Αυτό το μοντάζ με τις απανωτές σφαλιάρες στο «Ξύλο βγήκε απ’τον παράδεισο» θα πρέπει να είναι από τα πιο αστεία πράγματα που έχω δει στον ελληνικό κινηματογράφο. Αυτές τις μέρες έχω μια πελώρια λαχτάρα να επαναλάβω το εγχείρημα σε όσους λένε ότι «επιτέλους κινείται κάτι» επειδή έγινε ανασχηματισμός.
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική

Ημερολόγια Τιτανικού: Βου και α, βα

Έχει δει κανείς το «Χρονικό του πλιάτσικου«; Εδώ έχουμε αντιγράψει ολόκληρο ντοκυμαντέρ καρέ-καρέ και εμείς νομίζουμε ότι πάμε για Όσκαρ σκηνοθεσίας! Επεισόδια στο Σύνταγμα; Ανασχηματισμός; Αλλαγή κυβέρνησης; Εκλογές; Greek Houston, we’ve got a problem… Ζητείται πραγματική είδηση επειγόντως.

Λένε οι Άγγλοι: «You can’t teach an old dog new tricks» και η ελληνική κοινωνία μοιάζει συχνά με το γέρικο σκυλί που δεν μαθαίνει νέα κόλπα. Αγανακτισμένοι, ψύχραιμοι ή βολεμένοι, παρακολουθούμε τα γνωστά έργα σε χιλιοστή επανάληψη. Κι ούτε ένας άνθρωπος της προκοπής στον ορίζοντα.

Πολιτικά τερτίπια παλαιάς κοπής με νέο περιτύλιγμα σερβίρονται και πάλι από τα εμετικά ΜΜΕ. Το κόλπο είναι πραγματικά κλασικό: μίλα συνεχώς για κάτι πραγματικά άσχετο και αδιάφορο, εστίασε σε μια λεπτομέρεια που μοιάζει σημαντική -αλλά δεν επιφέρει καμία αλλαγή- για να φτιάξεις την δήθεν είδηση.

Αυτοί που τα σπάνε και τα ματ επιδίδονται πια σε ένα παλιομοδίτικο και ξεπερασμένο τανγκό που πείθει ελάχιστα και μονάχα όταν οι δεύτεροι αποφασίζουν να λούσουν την πλατεία Συντάγματος με δακρυγόνα (τι περίεργο που αν δεν τα έσπαγε κανείς, δεν θα υπήρχε καμία επίσημη δικαιολογία να ρίξουμε χημικά). Φυσικά, η γενιά των αγανακτισμένων το ξέρει το τροπάριο (κάποιοι από την TV, αλλά το ξέρουν) κι έτσι μετά τα χημικά, ακολούθησε πεντοζάλης.

Εν τω μεταξύ, όλοι αναφώνησαν «ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις!». Οι εξελίξεις ήταν ότι ο Παπανδρέου -βαθιά πληγωμένος που δεν τον γουστάρουμε- δήλωσε ότι θα θυσίαζε το αξίωμά του αν οι λοιποί ήθελαν να κάνουν κυβέρνηση συνεργασίας. Έτσι, θα τις σκαπουλάρουμε για το Μνημόνιο Ι, θα την κάνουμε ατιμώρητοι παρά το ξεπούλημά μας και την παραίτηση από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και θα αφήσουμε την απόδραση με ελικόπτερο στον Αντωνάκη σε ενάμισυ με δύο χρόνια.

Αλλά, ξαφνικά, όχι: η συναίνεση δεν επετεύχθη. Βαθιά συγκίνηση και τεράστια πρωτοτυπία αποτελεί το ότι τα κόμματα των δεινοσαύρων που ρήμαξαν τα πάντα δεν συμφώνησαν (με την πρώτη). Την ίδια ώρα, τριγύρω λαϊκίζαν η Ντόρα που πρόλαβε να κάνει την αυτοκριτική της προ μηνών, ώστε να μπορεί τώρα να τολμά να κάνει «κριτική» στα «δυο μεγάλα κόμματα», η αριστερά που βγαίνει πάντα να μαζέψει ψήφους (ακλόνητος βράχος αυτή…) και οι μαϊντανοί με IQ ραδικιού. Η προοπτική μιας οικουμενικής κυβέρνησης είναι αμιγώς τρομακτική.

Μετά παραιτήθηκαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για να γλιτώσουν το βρωμόξυλο από τους τοπικούς ψηφοφόρους τους και επιδοθήκαμε πάλι στην εκλογολογία. Φυσικά, αργότερα θα τα σπάσουν πάλι οι γνωστοί-άγνωστοι στο Σύνταγμα, ο ΓΑΠ θα παραδεχτεί ότι δεν τον θέλουμε πια και θα δώσει τη σκυτάλη στον πρώην συγκάτοικό του. Εκείνος θα είναι ο Μεσσίας θα διώξει την τρόικα θα φέρει θάλασσα στη Λάρισα θα συνεχίσει το έργο του προηγούμενου, φορώντας τα ρούχα του Μανωλιού αλλιώς, μέχρι να καταλάβουμε ότι μας δουλεύουν όλοι κι ότι πάμε έτσι κι αλλιώς για φούντο, λίγο πριν το Μνημόνιο ΙΙΙ, IV και V. Βέβαια, τότε θα είναι ήδη 2013…

Κανένας ανασχηματισμός δεν θα αλλάξει την κατάσταση. Κάποιοι πιστεύουν το ίδιο για την αγανάκτηση στις πλατείες. Καλούνται, λοιπόν, αυτοί να μας εξηγήσουν από τις στάχτες ποιανού υπάρχοντος κόμματος είναι δυνατόν να αναδυθεί έστω και ένα ικανό και έντιμο (χμ;) πρόσωπο που δεν θα παίζει τον πουλημένο ψευδοπροφήτη, αλλά θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα της χώρας.

Εκλογές; Για να ψηφίσουμε ποιον; Τους χθεσινούς; Και, τελικά, ποιος είναι καλύτερος τρόπος διαφυγής από μια εκλογική αναμέτρηση που θα σε απαλλάξει από το χέρι της δικαιοσύνης και τις πραγματικές ευθύνες σου; Και το ελικόπτερο άσ’το για τον Αντώνη… Athens, we’ve got a problem.

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική