Σβήστο και ξαναγράψτο

[Πάνω: «If you love them set them free» του Aaron Jasinski]

«If you love somebody, set them free» – Sting

Αν η ζωή ήταν φυλακή, κάπου θα ακούγονταν οι αλυσίδες. Αν η ανθρωπότητα ήταν ένα μεγάλο κοπάδι πρόβατα, κάπου θα ήταν ο μαντρότοιχος και κάπου θα στέκονταν τα μαντρόσκυλα. Είναι βέβαιο: η ελευθερία είναι μια επένδυση με μηδενική απόδοση από αυτούς που σε έφτιαξαν, σε αγάπησαν και σε δίδαξαν.

Όπως όλοι, έφτιαξα το σενάριο της ζωής μου σε μια ηλικία που δεν θυμάμαι, σε μέρος που σβήνει στη λήθη, μέσα στα τείχη μιας πόλης που έχω ξεχάσει. Δεν ξέρω τι λένε οι επόμενες σελίδες, αλλά το ακολουθώ τυφλά, φέρνοντας νέους χαρακτήρες στην πλοκή και αποδυναμώνοντας τους παλιούς, σαν ηθοποιούς που η παραγωγή της σειράς δεν μπορεί πια να στηρίξει.

Γύρω μου οι άλλοι περιφέρονται με τα σενάριά τους, άλλοτε ευγνώμονες, άλλοτε αγνοώντας μια λεπτομέρεια που έμαθα όταν βίωσα την βαθιά και ολοκληρωτική αγάπη: όλα τα εμπόδια που συναντάς, οι μπουνιές που τρως, οι τρύπες όπου πέφτεις και οι τεράστιες πατάτες που διαπράττεις είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ από λάθος προθέσεις και εκφράσεις αγάπης και δικό σου κόλλημα να ακολουθήσεις το σενάριό σου.

Η αγάπη είναι ένα ραδιοφωνικό pop hit με αυτόν ακριβώς το λυτρωτικό χαρακτήρα (Νο.1 στα chart, 2000 χρόνια πριν, από την μπάντα Jesus & the Apostles, έκτοτε πολυδιασκευασμένο): σε καθιστά ικανό να κρίνεις το σενάριό σου και να το ξαναγράψεις προς όποιο τέλος θέλεις και, κυρίως, να συγχωρήσεις όσους σε αγάπησαν λάθος (όλοι ξέρουμε σήμερα ότι φταίει ότι και οι ίδιοι πάθανε το ίδιο) και να τους διώξεις από το σήριαλ.

Βγαίνω από το σπίτι μου και περπατάω μέχρι την άδεια Καλλιδρομίου, μόλις τελείωσε η λαϊκή του Σαββάτου. Νοσηρή σιωπή, και, ξαφνικά, σκυλιά που γαβγίζουν και αλυσίδες που σέρνονται. Κάποιος προσπαθεί πάλι να δραπετεύσει από το σενάριό του. Η «λάθος αγάπη» των άλλων τον βαραίνει. Η πραγματική τον περιμένει πίσω απ’τον τοίχο.

Έχω νερό να πιω, μια πόρτα να διαβώ και δυο ρόδες να καβαλήσω. Είναι προφανές: κάποιος επένδυσε στην ελευθερία μου και έμεινε αδέκαρος. Η ευγνωμοσύνη, απέραντη.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Fiction, Ενδοσκόπηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s