Monthly Archives: Ιουλίου 2010

Αιώνιος ενοικιαστής

Όλοι σ’αυτή τη χώρα θέλουν να παιδευτούν για να αποκτήσουν σπίτι εκτός από μένα. (Εντάξει Π+Ε, κι εσάς)

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με μισθούς μονιμότητας δημοσίων υπαλλήλων. Μετά από δεκαπέντε χρόνια στα ενοίκια, ο πατέρας μου πήρε δάνειο και έχτισε το πατρικό μας. Δεν το είχε κληρονομήσει από τους παππούδες μου, δεν του το χάρισαν, απλά το πήρε απόφαση ότι θα πληρώσει ατελείωτα κερατιάτικα λεφτά σε τόκους (περίπου τα διπλάσια, αν δεν κάνω λάθος) και θα αποκτήσει το σπίτι του.

Για ποιον είναι όμως το σπίτι;

Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Η αντήχηση της παλιάς δημοκρατίας

«Η παρουσία των ιστολογίων στον Παγκόσμιο Ιστό αποτελεί μια μορφή διαδικτυακής δημοσιογραφίας που υλοποιεί την έννοια της δημοσιογραφίας των πολιτών. Φορείς της τελευταίας δεν είναι οι εργαζόμενοι στο χώρο των ΜΜΕ αλλά χρήστες του Διαδικτύου που δεν έχουν επαγγελματική σχέση με την Τέταρτη Εξουσία, για αυτό και δεν υπάγονται σε έλεγχο από κρατικές Αρχές […]»

Από την ελληνική Wikipedia

Τι σημαίνει άραγε ότι γίναμε η πρώτη χώρα με θάνατο πολίτη με την ιδιότητα του blogger (η όπως και να’χει μία από τις πρώτες); Είναι η παρακρατικές μας μαφίες πιο εξελιγμένες από άλλες ή μήπως κάποιοι ειδικευόμενοι στους εκβιασμούς δεν ανέχτηκαν τις πληρωμές με το ίδιο νόμισμα;
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνία

Every wedding fiesta

[Πάνω: λεπτομέρεια από πίνακα της Νίνας Κοταμανίδου]

Μήνες μιλούσαμε, για θέματα διάφορα, κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά, που τελευταία είχαν γίνει κάτι σαν τα ζώδια – κανείς δεν είχε ασχοληθεί ποτέ, αλλά όλοι ήξεραν το σύμβολό τους.

Παραδόξως είχαμε έρθει κοντά, τα ζευγάρια. Εμείς, «παλιοζεύγαρο», βετεράνοι της σχέσης χωρίς γάμο, νέοι που απέκτησαν άστρο στο Walk of Fame με την υποτιθέμενη ριζοσπαστική μας τοποθέτηση σε τόσα μύρια. Εκείνοι, παραδοσιακοί αλλά με διάθεση ανανέωσης, λίγο μεγαλύτεροι, στρωτή ματιά στα πράγματα, αλλά με διαρκή αμφιβολία για το «τις πταίει;».
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Fiction